Хәтер көне: татар халкының хәтере, намусы һәм иреге

Исәнмесез, кадерле ватандашларым!

Бу сүзләр белән халкыбыз борынгы заманнардан — бөек һәм бәйсез татар дәүләте яшәгән чорлардан ук бер-берсен сәламли.

Ләкин бер көнне безнең ирегебез тапталды — Явыз Иван дип аталган IV Иван гаскәрләре Казан ханлыгын яулап алды һәм халкыбыз өчен озын гасырларга сузылган газаплар чорын башлап җибәрде.

Шул вакыттан бирле 473 ел үтте.

Дүрт ярым гасыр авырту, кимсетү һәм җимерелү.

Ләкин, барысына да карамастан, без исән калдык.

Телебез яңгырый, җырларыбыз җырлана, иманыбыз яши — чөнки татарларның йөрәгендә ирек уты беркайчан да сүнмәде.

Мин татар булуым белән горурланам.
Мин үз Ватаным — Татарстан белән горурланам.

Ләкин бүген телебезнең мәктәпләрдән юкка чыгуын, гореф-гадәтләребезнең онытылуын, халкыбызның чит хакимият басымы астында үз-үзен югалтуын күрү авыр.

Татарлар!

Гасырларга сузылган йокыдан уяныр вакыт җитте.

Безнең кем икәнебезне искә төшерер вакыт җитте — без бөек сугышчыларның, галимнәрнең, шагыйрьләрнең һәм Евразиянең иң көчле дәүләтләренең берсен төзегән хакимнәрнең варислары.

Үз намусыбызны, иманыбызны, телебезне һәм җиребезне яклап торыр вакыт җитте.

473 ел дәвамында Россия халкыбызга башка беркем дә китермәгән кадәр газап китерде. Ләкин бернинди көч тә татар халкының рухын юк итә алмый.

Бер генә халык та коллыкта яшәргә лаек түгел.

Вакыт җитте — милли яңарыш һәм азатлык вакыты.

Хөрмәт һәм киләчәккә ышаныч белән,
Раушан Гизатуллин
Бәйсез Татарстанның сөргендәге Хөкүмәтенең Бавариядәге вәкиле